تماس با ما پرسش های شما محصولات فرهنگی
سه شنبه ، ۸ بهمن ۱۳۹۲ ، ۲۰:۲۹

عباس بهشتیان -بخش پایانی

نوشته شده توسط  ثنا دهقانی
امتیاز این گزینه
(0 رأی)

و اما این کتاب شامل بخشی از یادداشت‌های مرحوم بهشتیان است درباره‌ی آثار تاریخی اصفهان، آثاری که بنا به تصریح مولف فقید، تا زمان تالیف کتاب، 1343 شمسی، به ثبت آثار تاریخی اصفهان نرسیده بود.

مرحوم بهشتیان برای جلب نظر هیئت مؤسسین انجمن آثار ملی در آن روزگار، فهرست آن آثار را با شرح مختصر هریک، یک جا جمع آوری نموده، تألیفی ارائه کرده است.
از آن تاریخ تاکنون بیست و هفت سال می‌گذرد. در این بیست و هفت سال بزرگترین حادثه‌ی تاریخی این مملکت، یعنی انقلاب اسلامی ملت ایران به وقوع پیوسته و کارها به قول مرحوم بهار « از لونی دیگر شده است» عمران شهری، احداث فضاهای سبز و پارک‌ها و گل‌کاری‌ها در محروم ترین محلات، طرح تأسیس کتابخانه‌های آبرومند برای هر محل و دهها طرح عمرانی دیگر، گویای این حقیقت است که شهرداری اصفهان به شتابی هر چه تمام‌تر، در جهت آبادانی، نظافت و آبرومندی شهر قدم برداشته، پول مردم را به مصرف مردم رسانده است، و این سخنی از بابت تعارف و خوش آمدگویی کسی نیست که اگر من می‌گویم، خواننده‌ی عزیز به چشم می‌بیند.

در سازمان‌های دیگر نیز با وجود جنگ تحمیلی هشت ساله، کوشش‌ها و حرکت‌ها، نسبت به ادوار گذشته چند برابر بوده است، از جمله در مرمت و حفظ و نگهداشت آثار تاریخی، انصافاً قدم‌های موثر، فراوان براداشته شده است، چنان که بسیاری از آرزوهای مرحوم بهشتیان، امروز جامه‌ی عمل پوشیده و به تحقق رسیده است.
در ذکر آثار تاریخی تخت فولاد به احوال و آثار شعرای گمنام یا کم نام این مرز و بوم مانند مرحوم شمس ایزدگشسب، میرزا شکرالله منعم، محمد حسین میرزای خاقانی فصیح، مستشار، میرزا موسی شیخ الانصار انصاری، میرزا حسین خان ثمرباغبادرانی و عده‌ای دیگر پرداخته که اطلاع بر احوال و روزگار آنان برای اخلاف و آیندگان بسی سودمند تواند بود و ضمناً از این رهگذر می‌توان دانست که مرحوم بهشتیان، علاوه بر اطلاعات تاریخی، تا چه پایه از ذوق ادبی برخوردار بوده است.

خدایش بیامرزد که تا وقتی زنده بود، اصفهان و آثار تاریخی این شهر حامی و نگهبانی عاشق‌تر از او نداشت و شاید سالها بگذرد و مردی که تا بدین پایه صمیمانه و رایگان کمر بسته‌ی خدمت به فرهنگ و مأثر و مفاخر این دیار باشد، در بین فرزندان اصفهان، قد مردانگی علم نکند.


از خداوند متعال به دعا مسألت می‌نماییم که همچون نام گرامی‌اش او را در صف «بهشتیان» مقامی که شایستهی نیاکان و صالحان و مردم خدمتگزار است، کرامت فرماید.
دلنواز ترین هدیّتی که می‌توان همراه فاتحه‌ای به روح آن یار گم گشته‌ی عزیز اهدا نمود:

 


بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم            که من دلشده  این ره نه به خود می‌پویم
در پس آینه طوطی صفتم داشته‌اند            آنچه استاد ازل گفت بگو می‌گویم
من اگر خوارم و گر گل چمن‌آرایی هست         که از آن دست به او می‌کشدم می‌رویم
دوستان عیب من بیدل حیران مکنید        گوهری دارم و صاحب نظری میجویم
گرچه با دلق ملمّع می گلگون عیب است        مکنم عیب کزو رنگ ریا می‌شویم
خنده و گریه‌ی عشاق ز جایی دگر است        می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم
حافظم گفت که خاک در میخانه مبوی
گو مکن عیب که من مشک ختن می‌بویم

افزودن نظر






کد امنیتی
بازنشانی

قدرت گرفته از جی‌کامنت فارسی ، ترجمه و بازنویسی : سی‌ام‌اس فارسی

خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از جدیدترین مطالب و تغییرات سایت آگاه شوید.










تصویر روز

نمایش ویدئو از آپارات

بنر

آمار بازدیدکنندگان

mod_vvisit_counterامروز168
mod_vvisit_counterدیروز867
mod_vvisit_counterاین هفته1935
mod_vvisit_counterاین ماه14748
mod_vvisit_counterکل بازدیدها1234739

درباره گروه

گروه اصفهان شناسی زنده رود از تابستان 87 توسط جمعی از دوستاران و علاقه‌مندان به اصفهان، فعالیت خود را در زمینه‌ی اصفهان شناسی و معرفی میراث فرهنگی، تاریخی و هنری اصفهان آغاز نمود .
دارای مجوز رسمی از سوی فرمانداری استان اصفهان با شماره ثبت 2661

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت برای گروه اصفهان شناسی زنده رود محفوظ می باشد. © 1392 طراحی سایت: فناوری اطلاعات خلیج فارس