تماس با ما پرسش های شما محصولات فرهنگی
شنبه ، ۲۹ شهریور ۱۳۹۳ ، ۱۵:۰۸

موزه‌ی آب اصفهان

نوشته شده توسط  مرجان ریاحی
امتیاز این گزینه
(1 رای)

موزه‌ی آب استان اصفهان واقع در اصفهان خیابان مشتاق سوم بعد از پل شهرستان مقابل دانشگاه پیام نور می‌باشد. طراحی این موزه در دو فضا انجام شده است. فضای بیرونی و فضای سرپوشیده.

فضای بیرونی شامل:

گاوآب یا گاو چاه

گاو آب راه حلی برای کشیدن آب از چاه و سیراب کردن زمین‌های کشاورزی بوده است. گاو به خصوصی که به آن گاو زابلی می‌گویند و دارای یک برآمدگی روی پشتش هست برای این کار استفاده می‌شده است. گاو در مسیر شیب‌دار به سمت جلو حرکت می‌کرده و از آن طرف دلو آب که حدود دویست لیتر آب داشته بیرون می‌آمده، این دلو طوری طراحی شده بوده که به محض خروج از چاه کج شده و

آب داخل آن بیرون می‌ریخته و از طریق کانال کنار چاه به سمت زمین کشاورزی می‌رفته است .به طور متوسط از صبح تا ظهر یک گا و آب 1500 زمین کشاورزی را سیراب می‌کرده است. تصویر زیر مدلی از گاو آب در موزه‌ی آب اصفهان هست.

 

آسیاب آبی در موزه آب
پره‌های زیرین آسیاب توسط آب به گرد ش در آمده و با چرخش سنگ زیرین گندم‌هایی که از مخزن سمت راست به سمت آسیاب جاری بودند به آرد تبدیل می‌شدند. این مدل آسیاب در بالا دست رودخانه‌ی زاینده‌رود مرسوم بوده است. توجه داشته باشید که سنگ‌رویی حرکت نداشته و فقط سنگ زیرین به چرخش در می‌آمده است. در مناطقی که از آب قنات بهره می‌گرفتند، بعضی از این آسیاب‌ها را در سی متری زمین قرار می‌دادند تا پره‌هایش از طریق آب قنات حرکت کند.تصویری از آسیاب آبی که بر سر راه رودخانه‌ها ساخته می‌شده است.

 

 

این وسیله پمپاژ آب بصورت سنتی بوده و در زمانی که سطح زمین کشاورزی بالاتر از سطح آب باشد استفاده می‌شده است.

 

 

تقسیم آب

استفاده از پنگ peng و پیاله روشی برای تقسیم آب از سرچشمه بوده است. پیاله ظرف بزرگی از آب بوده که ظرف کوچکتری به نام پنگ که سوراخی ریزی در کف آن تعبیه شده بود داخلش قرار می‌گرفته پنگ به تدریج پر می‌شده و وقتی در آب پیاله غرق می‌شده مجدد خالی و روی آب قرار می‌گرفته. تعداد غرق شدن پنگ بسته به وسعت زمین مزروعی داشته و یک کشاورز می‌توانسته در طول غرق شدن پنگ از آب بهره‌مند شود. زمان‌بندی پنگ توسط میرآب انجام می‌شده و او در واقع مقسم آب بوده است. تصویری که می‌بینید مدلی از پنگ و پیاله در مقابل میراب و کشاورز است.

 

 

آب انبار

در مناطق کویری از این سازه جهت ذخیره و خنک‌سازی آب استفاده می‌شد است در شهرستان‌های نائین، کوهپایه و اردستان موارد بسیاری از آب‌انبارها با نمادی از معماری سنتی مذهبی هنوز پابرجاست و مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 

 

فضای سرپوشیده:

 

در سالن سرپوشیده پلانی از ایجاد مسیر زاینده‌رود از سرچشمه تا باتلاق گاوخونی دیده می‌شود.

 

 

 

مشربه   Mashrabeh
ظروفی برای ذخیره و استفاده از آب آشامیدنی در منازل که حدود 50 سال پیش نیز استفاده می‌شده است.

 

 

تنبوشه‌های سفالی

تنبوشه در لغت به معنای لوله‌های سفالین که به هم در زیرزمین بپیوندند؛ سفالی توخالی، که معمولاً مانند لوله به‌صورت سر به‌سر (با درزهای باز) در خاک چیده می‌شود تا خاک اشباع از آب را زهکشی کند ، یا مایع داخل آن بتواند در خاک پخش شود (مانند سیستم جذب). که قدمت 2500 سال دارند و این تنبوشه‌هاي سفالي كه وظيفه انتقال آب به شهر را به عهده داشته‌اند.

 

 

 

ظروفی که توسط بوریا جهت جلوگیری از شکستن پوشیده می‌شدند.

 

 

برای دیدن این موزه لازم است از قبل هماهنگ کنید. دیدن این موزه را به دوستان و علاقه‌مندان پیشنهاد می‌کنم .این موزه روزانه در ساعات اداری جهت بازدید گردشگران قرار می‌گیرد.

 

عکس‌ها و توضیحات از: مرجان ریاحی

افزودن نظر






کد امنیتی
بازنشانی

قدرت گرفته از جی‌کامنت فارسی ، ترجمه و بازنویسی : سی‌ام‌اس فارسی

خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از جدیدترین مطالب و تغییرات سایت آگاه شوید.










تصویر روز

نمایش ویدئو از آپارات

بنر

آمار بازدیدکنندگان

mod_vvisit_counterامروز174
mod_vvisit_counterدیروز867
mod_vvisit_counterاین هفته1941
mod_vvisit_counterاین ماه14754
mod_vvisit_counterکل بازدیدها1234745

درباره گروه

گروه اصفهان شناسی زنده رود از تابستان 87 توسط جمعی از دوستاران و علاقه‌مندان به اصفهان، فعالیت خود را در زمینه‌ی اصفهان شناسی و معرفی میراث فرهنگی، تاریخی و هنری اصفهان آغاز نمود .
دارای مجوز رسمی از سوی فرمانداری استان اصفهان با شماره ثبت 2661

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت برای گروه اصفهان شناسی زنده رود محفوظ می باشد. © 1392 طراحی سایت: فناوری اطلاعات خلیج فارس