تماس با ما پرسش های شما محصولات فرهنگی

چکیده

این مقاله به موضوع فاضلاب شهری و تأثیرات آن در زندگی اجتماعی مردم شهر اصفهان می‌پردازد. قرن‌ها فاضلاب شهری منبع خوبی برای غنی‌کردن زمین‌های کشاورزی بود. اگرچه جمع‌آوری و حمل و نقل آن مایة برهم‌زدن بهداشت شهر و آسایش شهرنشینان می‌شد و اعتراض شهریان را برمی‌انگیخت. در عصر جدید، نگاه به فاضلاب شهری تغییر کرد. دیگر پس‌ماند آلوده‌ای است که باید هرچه بی‌سروصداتر از محیط شهر خارج شود.

دوشنبه ، ۲۳ فروردين ۱۳۹۵ ، ۰۸:۰۴

به اصفهان رو....

نوشته شده توسط شهرام یاری

سَبّاح و سیّاحِ بَحر و بّر
به صفای زنده رود آبی ندیده
و به زُلالِ آن شرابی نچشیده
از عَکسِ صَفای جویبارش، سَمّاک بِسانِ سَمَک در دریای اَزرَق، فَلَک عیان
و از لطایف و نَضارَت مُرغزارش، عُقود ثریّا و پروین،
چون شاخ نسترن و نسرین، درخشان و تابان
ریگِ روانَش مایۀ روان و رنگِ میانش کِنارۀ آسمان

يكشنبه ، ۲۲ فروردين ۱۳۹۵ ، ۱۴:۳۰

انتخابات جنجالی مجلس هفدهم در اصفهان

نوشته شده توسط عیدالمهدی رجائی

دوره هفدهم مجلس شورای ملی یکی از عجیب‌ترین دوره‌های تاریخ مجالس ایران است. یک سال بود با نخست وزیری دکتر محمد مصدق جانی تازه به نهضت ملی ایران وارد شده و موضوع مبارزات مردم برای ملی شدن صنعت نفت به اوج خود رسیده بود. دکتر مصدق با امیدی صد چندان چشم به مجلسی دوخته بود که در تحت دولت او، به دور از نفوذ و دسیسه قرار بود برپا گردد. مجلسی که می‌خواست در ملی شدن صنعت نفت مدد کار دولت باشد؛ مجلس هفدهم.

انتظار از مجلس هفدهم بسیار بالا بود. در اطلاعیه مدیران جراید اصفهان در سال 1330 می‌خوانیم: «در این موقع که انتخابات دوره هفدهم قانونگزاری در شرف انجام است، وملت بیدار و هشیار ایران باید رشد ملی خود را از هر جهت به منصه ظهور برساند و وظیفه هر فرد اصفهانی علاقه مند به آزادی و استقلال ایران این است که در انتخاب وکیل نهایت دقت و مواظبت را به عمل آورده و اشخاصی را به مجلس شورای ملی اعزام د اد که در تکمیل نهضت ملی شدن نفت و ریشه کن ساختن نفوذ اجانب که منشا تمام بدبختی ها و بیچارگی‌های نیم قرن اخیر است،

این مطلب در شماره اخیر مجله برای فردا به چاپ رسید

منابع تاریخ معاصر چند دسته هستند: یکی اسنادی است که از سازمان‌های مربوطه خصوصاً سازمان اسناد باید ستانید و بر اساس آن پژوهشی را سامان داد. سازمان اسناد، اسنادی را که از سازمان‌های مختلف می‌گیرد، نمایه سازی کرده و در سایت خود قرار می‌دهد. پژوهشگر باید وارد این سایت شده و شماره مدرک مورد نظر خود را یادداشت نماید. سپس به سازمان مربوطه مثلاً نمایندگی اصفهان در پشت میدان نقش جهان، مراجعه کرده و آن سندها را درخواست نماید. بعد از مدتی می‌تواند سندهای مذکور را بر روی لوح فشرده دریافت دارد. البته در این میان پرداخت وجه نیز در میان هست!دسته دیگر منابع تاریخ معاصر، تاریخ شفاهی است. کسانی هستند که وقایعی را دیده یا خود بازیگر آن وقایع بوده اند. اینها ممکن است دست به قلم نبرده باشند، این وظیفه مورخ است که آنها را یافته و با یک ضبط به سراغشان برود و با انجام یک مصاحبه فعال داده‌ها و اطلاعات را از لایه‌های حافظه او بیرون کشیده و تحقیق خود را سامان دهد. به یاد داشته باشیم تنها با یک مصاحبه نمی توان به حقیقت رسید. باید با مصاحبه‌های گوناگون و با در کنار هم نهادن شواهد دیگر روایتی صحیح را به دست آورد.

پنجشنبه ، ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ ، ۰۹:۴۲

معرفی کتاب؛ تاریخ سیاسی انقلاب اسلامی در اصفهان

نوشته شده توسط دبیر سایت

این پژوهش، از منظر مؤلف آن، مرحوم مهدی مهرعلیزاده، در زمره نخستین تحقیقاتی است که از دیدگاه محلی و مرتبط با سیر عمومی نهضت در کشور، به رخدادهای انقلاب اسلامی در منطقه مهم و تأثیر گذار اصفهان پرداخته است. حیطه پژوهش شامل مجموعه حوادث سال‌های 1341 تا 1357 ﻫ. ش می‌باشد.

در این کتاب، تقسیم بندی حوادث شکل گرفته در عرصه انقلاب اسلامی از ابتدا تا زمان پیروزی در سه مقطع زمانی و دو مرحله و خیزش انقلابی، دسته بندی منطقی ای را از فرایند انقلاب به دست می دهد. خیزش انقلابی و مقطع زمانی اول، از گاه رحلت آیت الله بروجردی در سال1340 آغاز گردید و رخدادهایی مهم به شرح ذیل را رقم زد:

تلاش رژیم برای انتقال مرجعیت تشیع از قم به عراق، حادثه تصویب نامه انجمن‌های ایالتی و ولایتی، مجموعه حوادث رفراندم و حمله رژیم به حوزة علمیة قم، حادثه دلخراش پانزده خرداد و نهایتاً تصویب کاپیتولاسیون و تبعید امام خمینی(ره) به خارج کشور.

يكشنبه ، ۴ بهمن ۱۳۹۴ ، ۱۴:۱۵

معرفی کتاب سفرنامه و تاریخ اصفهان

نوشته شده توسط عبدالمهدی رجائی

نام کتاب: سفرنامه و تاریخ اصفهان
نویسنده: عبدالحسین خان ملک المورخین سپهر
به کوشش دکتر حسن جوادی
بنیاد موقوفات دکتر افشار (1392)

عبدالحسین کاشانی، ملک المورخین، نوه میرزا تقی خان سپهر که در دوره ناصری نویسنده ناسخ التواریخ را نوشت، در سال 1332ق مدتی از تهران به اصفهان آمد. در این زمان نجف قلی خان صمصام السلطنه حاکم اصفهان است. مدتی در اصفهان ماند و سرانجام نیز به تهران بازگشت. سوغات او از این سفر برای ما یک سفرنامه دلکش و زیباست. او در 17 ربیع الاول 1332 از تهران خارج شد و پس از عبور از کاشان و دادن اطلاعاتی درباره این شهر ، ده روز بعد وارد اصفهان می گردد. وی راجع به اخلاق عمومی مردم اصفهان می گوید «اخلاق مردم اصفهان از طهران بهتر است. زیرا آن فحش های رکیک که در تهران متداول است، کمتر ذکر می شود. شیرین حرف می زنند. قدری محیل می باشند» (55)

نقد تاریخنامه های دینی اصفهان:

در تمامی ایران، زبان عربی، زبان مورد استفاده ی تمامی نویسندگان این گونه کتب بوده است. علت آن نیز به ماهیت و محتوای این آثار باز می گردد. اگر از مقدمه ی تاریخی- جغرافیایی کم حجم ابتدای این کتاب ها صرف نظر کنیم، این آثار به طور کامل در حوزه ی علوم دینی بالاخص علم حدیث قرار می گیرند. همچنین نویسندگان این کتب همه از محدثین بوده اند و زبان علم حدیث از ابتدا تا به امروز زبان عربی بوده است.(قنوات،1387: 159).

ساختار و محتوای کتب تاریخ محلی دینی اصفهان:

همان گونه که در قسمت ساختار و محتوای کتب تاریخ محلی دنیوی اشاره شد، می توان با مقایسه و بررسی تاریخ های محلی دینی باقیمانده_چه متعلق به ایران چه اصفهان- به ساختار و چارچوب محتوایی مشترکی دست یافت: این گونه آثار معمولاً از دو بخش تشکیل شده اند: یک بخش آن ها مقدمه ای است که در ابتدای کتاب قرار گرفته است (به استثنای تاریخ نیشابور حاکم نیشابوری) و بخش دیگر معرفی مشاهیر دینی می باشد. حجم قسمت نخست در مقایسه با قسمت معرفی مشاهیر بسیار کمتر است. (قنوات،1387: 160و161).

جایگاه نویسندگان:

علی بن حمزه در زمره ی محدثین قرار داشته است، هر چند که شهرت ادبی او، شهرت وی به عنوان یک محدث را تحت الشعاع قرار داده بود، چنان که گفته شده : «و قد کان رجل من کبار اهل الادب». حمزه اصفهانی نیز ادیب، محدث و مورخ برجسته ای بود. برخی وی را جزء شعوبیه و مخالف اعراب می دانستند. (قنوات،1387: 67). از مافروخی کتابی در زمینه های حدیث و یا ادب باقی نمانده ولی او خود اشاره دارد که خاندانش خالی از ادیبان نبوده است. (مافروخی، 1312: 33).

نقد تاریخنامه های دنیوی اصفهان:

در مورد زبان مورد استفاده ی این کتب، با یقین کامل نمی توان سخن گفت، چرا که دو کتاب از سه کتاب مفقود می باشد. اشاره شد که حمزه هنگام نقل قول از علی بن حمزه، از فعل ماضی بعید استفاده کرده است. بنابراین زمان زندگی او حدود قرن سوم قمری بوده است و از آنجا که نخستین کتابهای فارسی در قرن چهارم، آن هم در شرق ایران نگاشته شده اند، می توان گمانه زد که این کتاب به زبان عربی بوده است.

شروع
قبلی
1
صفحه 1 از 9

خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از جدیدترین مطالب و تغییرات سایت آگاه شوید.










تصویر روز

نمایش ویدئو از آپارات

بنر

آمار بازدیدکنندگان

mod_vvisit_counterامروز21
mod_vvisit_counterدیروز682
mod_vvisit_counterاین هفته21
mod_vvisit_counterاین ماه16461
mod_vvisit_counterکل بازدیدها1215410

درباره گروه

گروه اصفهان شناسی زنده رود از تابستان 87 توسط جمعی از دوستاران و علاقه‌مندان به اصفهان، فعالیت خود را در زمینه‌ی اصفهان شناسی و معرفی میراث فرهنگی، تاریخی و هنری اصفهان آغاز نمود .
دارای مجوز رسمی از سوی فرمانداری استان اصفهان با شماره ثبت 2661

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت برای گروه اصفهان شناسی زنده رود محفوظ می باشد. © 1392 طراحی سایت: فناوری اطلاعات خلیج فارس